Anne babasının dikkate aldığı, önemseyerek bilgi ve beceri kazandırdığı çocuk yeni sorunlarla ya da bilmediği durumlarla karşılaştığında kendini güçlü hisseder. Ebeveyninin ilgilendiği sorun yaşayan çocuk sakinleştiği rahatladığı, eğlendiği gibi yalnız da bırakılmamış olacaktır.Sevgili anne – babalar, çocukla iletişimde söz ettiğimiz destekleyici, rahatlatan, yönlendirici, sorumluluk bilinci kazanmalarına katkı sağlayıcı tutumlar önemlidir. Profesör örneğinde olduğu gibi gelecekte önemli başarılar ve sakin, sevecen, anlayışlı kişilik sahibi birer insan olmalarının temel anahtarlarıdır.

Süt şişesinin sesini duyunca “ ne yaptın gene”, “ bıktım yaramazlıklarından” ya da “şimdi temizledim Allah kahretsin” diyerek bağıran annelerin çoğunlukta olacağını biliyoruz değil mi? Kaçımızın annesi, sütü evi değil bizi sakinleştirmeyi rahatlatmayı düşünürdü? Sakin olabilirdi? “ Korkma çocuğum olsun varsın. Temizlerim ben şimdi” diyen anneler de vardır diyeceksiniz. Elbette vardır. Fakat çocuğun yaptığı hatayı tek başına temizleyen bir anne unutmayalım ki çocuğa sorumluluğunu üstlenmesi yolunda bir teşvikten uzak tutum sergilemiş olacaktır. Örnekte anlatılan anne çocuğu suçlamadan, azarlamadan, “ dikkat etseydin böyle olmazdı” diye sorgulamadan onu sakinleştiriyor. "Kirlettiğin gibi çabuk temizle" demeden; Zaten yapmak zorundasın mesajını vererek; seçenekler sunmuş ve yardım edeceğini de hissettirmiştir.
